SPOTKANIE ZE SŁOWEM – 209/365 – POLE MOJEGO SERCA – (Mt 13,36-43)
Wyjaśnienie przypowieści o chwaście
Na polu obok siebie wyrosły dwa kłosy. Jeden był dorodny i pełen ziarna, drugi tylko udawał pszenicę.
– Nikt nas nie odróżni – śmiał się ten drugi.
Stary siewca usłyszał te słowa, ale nic nie powiedział. Czekał cierpliwie do żniw.
Kiedy nadszedł czas zbiorów, dobry kłos pochylił się pod ciężarem dojrzałego ziarna, a pusty chwast pozostał wyprostowany. Stary siewca wziął do ręki pełen ziarna kłos i uśmiechnął się.
– Nie dlatego pochyliłeś głowę, że byłeś słaby – powiedział. – Pochyliłeś ją, bo niosłeś w sobie życie, którym można nakarmić innych.
A pusty chwast, który całe lato pysznił się swoją wysokością, został odrzucony na bok. Wtedy po raz pierwszy zrozumiał, że prawdziwa wartość nie kryje się w tym, jak wysoko ktoś potrafi się wznieść, lecz ile dobra potrafi dać innym.
Z Ewangelii Jezus odprawił tłumy i wrócił do domu. Tam przystąpili do Niego uczniowie i prosili Go: Wyjaśnij nam przypowieść o chwaście! On odpowiedział: Tym, który sieje dobre nasienie, jest Syn Człowieczy. Rolą jest świat, dobrym nasieniem są synowie królestwa, chwastem zaś synowie Złego. Nieprzyjacielem, który posiał chwast, jest diabeł; żniwem jest koniec świata, a żeńcami są aniołowie. Jak więc zbiera się chwast i spala ogniem, tak będzie przy końcu świata. Syn Człowieczy pośle aniołów swoich: ci zbiorą z Jego królestwa wszystkie zgorszenia i tych, którzy dopuszczają się nieprawości, i wrzucą ich w piec rozpalony; tam będzie płacz i zgrzytanie zębów. Wtedy sprawiedliwi jaśnieć będą jak słońce w królestwie Ojca swego. Kto ma uszy, niechaj słucha!
Czasem może się wydawać, że zło zwycięża, a ludzie nieuczciwi mają łatwiej. Jezus jednak uczy, że Bóg jest cierpliwy i sprawiedliwy. On nie patrzy tylko na to, co widoczne dla oczu, ale zna prawdę ludzkiego serca. W swej miłości pozostawia nam wybór. Od nas zleży czy pozwolimy, aby wzrastało w nas dobro, miłość i przebaczenie, czy też damy miejsce egoizmowi, złości i obojętności.
Jezu, pomóż mi, abym każdego dnia pozwalał, by w moim sercu wzrastała Twoja pszenica – wiara, nadzieja i miłość.
Vincent Van Gogh „Siewca” 1888, źródło: pl.wikipedia.org
_________________________________________________________________
Ewangelia (Mt 13, 36-43)
Wyjaśnienie przypowieści o chwaście
Słowa Ewangelii według Świętego Mateusza
Jezus odprawił tłumy i wrócił do domu. Tam przystąpili do Niego uczniowie, mówiąc: «Wyjaśnij nam przypowieść o chwaście».
On odpowiedział: «Tym, który sieje dobre nasienie, jest Syn Człowieczy. Rolą jest świat, dobrym nasieniem są synowie królestwa, chwastem zaś synowie Złego. Nieprzyjacielem, który posiał chwast, jest diabeł; żniwem jest koniec świata, a żeńcami są aniołowie.
Jak więc zbiera się chwast i spala w ogniu, tak będzie przy końcu świata. Syn Człowieczy pośle aniołów swoich: ci zbiorą z Jego królestwa wszystkie zgorszenia oraz tych, którzy dopuszczają się nieprawości, i wrzucą ich w piec rozpalony; tam będzie płacz i zgrzytanie zębów. Wtedy sprawiedliwi jaśnieć będą jak słońce w królestwie Ojca swego.
Kto ma uszy, niechaj słucha!»
