SPOTKANIE ZE SŁOWEM – 122/365 – OTWARTE DRZXWI –(J 14, 1-12 )
Ja jestem drogą i prawdą, i życiem
Kiedy za młodu wędrowałem z Pawłem autostopem po Polsce, któregoś wieczoru koło Słupska, w deszczu, szukaliśmy noclegu. Pukaliśmy do domostw, ale drzwi były zamknięte. Na końcu wioski, w starej chałupie, ujrzeliśmy światła. Zapukaliśmy – cisza. Drzwi były uchylone. Weszliśmy do środka.
– Dobry wieczór – zawołałem – jest tu kto?
– Jestem w kuchni – usłyszeliśmy głos.
Przy kuchennym piecu siedział dziadek.
– Chcielibyśmy przenocować, czy znajdzie się miejsce w stodole? – zapytałem.
Na drugi dzień czekały na nas jajecznica i kawa zbożowa.
– Czy nie bał się Pan przenocować nas w domu? – zapytałem dziadka. Wtedy staruszek rozpoczął opowieść:
– Kiedy mieszkałem na Wołyniu, często kryliśmy się przed banderowcami. Tamtej nocy, kiedy spalili naszą wioskę, ukrył mnie Ukrainiec, ratując przed śmiercią. Gdy banderowcy dowiedzieli się, że mi pomógł, zamordowali go. Po wojnie zostałem wysłany tutaj. Od tamtego czasu postanowiłem, że moje drzwi będą zawsze otwarte i przyjmę każdego wędrowca.
Z Ewangelii: Jezus powiedział do swoich uczniów: "Niech się nie trwoży serce wasze. Wierzycie w Boga? I we Mnie wierzcie. W domu Ojca mego jest mieszkań wiele. Gdyby tak nie było, to bym wam powiedział. Idę przecież przygotować wam miejsce. A gdy odejdę i przygotuję wam miejsce, przyjdę powtórnie i zabiorę was do siebie, abyście i wy byli tam, gdzie Ja jestem. Znacie drogę, dokąd Ja idę". Odezwał się do Niego Tomasz: "Panie, nie wiemy, dokąd idziesz. Jak więc możemy znać drogę?" Odpowiedział mu Jezus: "Ja jestem drogą i prawdą, i życiem. Nikt nie przychodzi do Ojca inaczej, jak tylko przeze Mnie. Gdybyście Mnie poznali, znalibyście i mojego Ojca. Ale teraz już Go znacie i zobaczyliście"(…).
Spotykają nasz różne trudności. Wydaje się, że nie ma ratunku. Boimy się. Do dziś mam przed oczyma staruszka spod Słupska. Jego dobroć nie była naiwnością, ale owocem pamięci o ocaleniu. W Ewangelii Jezus staje się „otwartymi drzwiami”. Mówi: „Ja jestem drogą i prawdą, i życiem”. Tak jak ten staruszek uczynił swoje drzwi otwartymi dla wędrowców, bo sam doświadczył miłosierdzia, tak Bóg w Chrystusie otwiera nami dom, którego nikt nie zamyka .
Panie spraw abym się nie lękał bym zrozumiał, ze wiara otwiera każde drzwi.
Fot wygenerowano w AI
-----------------------------------------------------------------------------
Ewangelia (J 14, 1-12)
Ja jestem drogą i prawdą, i życiem
Słowa Ewangelii według Świętego Jana
Jezus powiedział do swoich uczniów:
«Niech się nie trwoży serce wasze. Wierzycie w Boga? I we Mnie wierzcie! W domu Ojca mego jest mieszkań wiele. Gdyby tak nie było, to bym wam powiedział. Idę przecież przygotować wam miejsce. A gdy odejdę i przygotuję wam miejsce, przyjdę powtórnie i zabiorę was do siebie, abyście i wy byli tam, gdzie Ja jestem. Znacie drogę, dokąd Ja idę».
Odezwał się do Niego Tomasz: «Panie, nie wiemy, dokąd idziesz. Jak więc możemy znać drogę?»
Odpowiedział mu Jezus: «Ja jestem drogą i prawdą, i życiem. Nikt nie przychodzi do Ojca inaczej jak tylko przeze Mnie. Gdybyście Mnie poznali, znalibyście i mojego Ojca. Ale teraz już Go znacie i zobaczyliście».
Rzekł do Niego Filip: «Panie, pokaż nam Ojca, a to nam wystarczy».
Odpowiedział mu Jezus: «Filipie, tak długo jestem z wami, a jeszcze Mnie nie poznałeś? Kto Mnie widzi, widzi także i Ojca. Dlaczego więc mówisz: „Pokaż nam Ojca”? Czy nie wierzysz, że Ja jestem w Ojcu, a Ojciec we Mnie? Słów tych, które wam mówię, nie wypowiadam od siebie. To Ojciec, który trwa we Mnie, On sam dokonuje tych dzieł. Wierzcie Mi, że Ja jestem w Ojcu, a Ojciec we Mnie. Jeżeli zaś nie – wierzcie przynajmniej ze względu na same dzieła!
Zaprawdę, zaprawdę, powiadam wam: Kto we Mnie wierzy, będzie także dokonywał tych dzieł, których Ja dokonuję, a nawet większe od tych uczyni, bo Ja idę do Ojca».