SPOTKANIE ZE SŁOWEM – 85/365 – PRZYMIERZE Z BOGIEM – (J 8,51-59)
”Zaprawdę, zaprawdę, powiadam wam: Jeśli kto zachowa moją naukę, nie zazna śmierci na wieki”.
Jeden z wikarych rozpoczął niedzielne kazanie słowami: „pewnie każdy z Was pamięta swój chrzest święty”. Po chwili zreflektował się i rzekł „no może nie wszyscy zapamiętali swój chrzest”. I ten na pozór nielogiczny przykład wzbudził u mnie pytanie. Bo uświadomiłem sobie, że nic nie wiem o moim przymierzu z Bogiem. Nie pytałem nigdy rodziców jak wyglądał mój chrzest, ba nie mam żadnych zdjęć. Rodziców już nie zapytam bo odeszli do wieczności. Pojechałem do kościoła, gdzie byłem ochrzczony, uklęknąłem przy chrześnicy, próbując stworzyć obraz tamtego dnia.
Z Ewangelii: Jezus powiedział do żydów: Zaprawdę, zaprawdę, powiadam wam: Jeśli kto zachowa moją naukę, nie zazna śmierci na wieki. Rzekli do Niego żydzi: Teraz wiemy, że jesteś opętany. Abraham umarł i prorocy - a Ty mówisz: Jeśli kto zachowa moją naukę, ten śmierci nie zazna na wieki. Czy Ty jesteś większy od ojca naszego Abrahama, który przecież umarł? I prorocy pomarli. Kim Ty siebie czynisz? Odpowiedział Jezus: Jeżeli Ja sam siebie otaczam chwałą, chwała moja jest niczym. Ale jest Ojciec mój, który Mnie chwałą otacza, o którym wy mówicie: Jest naszym Bogiem, ale wy Go nie znacie. Ja Go jednak znam. Gdybym powiedział, że Go nie znam, byłbym podobnie jak wy - kłamcą. Ale Ja Go znam i słowa Jego zachowuję. Abraham, ojciec wasz, rozradował się z tego, że ujrzał mój dzień - ujrzał /go/ i ucieszył się. Na to rzekli do Niego żydzi: Pięćdziesięciu lat jeszcze nie masz, a Abrahama widziałeś? Rzekł do nich Jezus: Zaprawdę, zaprawdę, powiadam wam: Zanim Abraham stał się, Ja jestem. Porwali więc kamienie, aby je rzucić na Niego. Jezus jednak ukrył się i wyszedł ze świątyni.
Przymierze z Bogiem to życie z Nim na co dzień. Niezależnie od pojawiających się trudności, czy niezrozumienia okoliczności jakie przeżywamy. To prawdziwa relacja , która przekracza ludzkie rozumienie czasu i śmierci. Wiara w Jezusa daje nadzieję silniejszą niż śmierć.
Jezu, pomóż mi zachowywać Twoje słowo w moim sercu i w codziennym życiu.
fot- James Wheeler
_____________________________________________________________________
Ewangelia (J 8, 51-59)
Abraham ujrzał mój dzień
Słowa Ewangelii według Świętego Jana
Jezus powiedział do Żydów: «Zaprawdę, zaprawdę, powiadam wam: Jeśli ktoś zachowa moją naukę, nie zazna śmierci na wieki».
Rzekli do Niego Żydzi: «Teraz wiemy, że jesteś opętany, Abraham umarł, i prorocy – a Ty mówisz: „Jeśli ktoś zachowa moją naukę, ten śmierci nie zazna na wieki”. Czy Ty jesteś większy od ojca naszego, Abrahama, który przecież umarł? I prorocy pomarli. Kimże Ty siebie czynisz?»
Odpowiedział Jezus: «Jeżeli Ja sam siebie otaczam chwałą, chwała moja jest niczym. Ale jest Ojciec mój, co otacza Mnie chwałą, o którym wy mówicie: „Jest naszym Bogiem”. Lecz wy Go nie poznaliście. Ja Go jednak znam. Gdybym powiedział, że Go nie znam, byłbym podobnie jak wy kłamcą. Ale Ja Go znam i słowo Jego zachowuję. Abraham, ojciec wasz, rozradował się z tego, że ujrzał mój dzień – ujrzał go i ucieszył się».
Na to rzekli do Niego Żydzi: «Pięćdziesięciu lat jeszcze nie masz, a Abrahama widziałeś?»
Rzekł do nich Jezus: «Zaprawdę, zaprawdę, powiadam wam: Zanim Abraham stał się, JA JESTEM».
Porwali więc kamienie, aby rzucić w Niego. Jezus jednak ukrył się i wyszedł ze świątyni.