„Co możesz zrobić, aby promować pokój na świecie? Idź do domu i kochaj swoją rodzinę” - Matka Teresa
niedziela, 22 listopada 2026 Cecylii, Wszemily, Stefana

SPOTKANIE ZE SŁOWEM - 323/365

Zapowiedź zburzenia Jerozolimy

 

Spotkanie ze słowem –323/365 – CZAS PRZEBACZENIA – (Łk 19,41-44)

Pewnego dnia samuraj przyszedł do mądrego mnicha i zapytał:
– Powiedz mi, czym są piekło i raj?
Mnich spojrzał na niego pogardliwie i zaczął go obrażać. Samuraj wpadł w gniew. Zacisnął pięści, chwycił za miecz i uniósł go, gotów zabić mnicha.
– To jest piekło – powiedział spokojnie mnich.
Samuraj zatrzymał się. Zrozumiał, że gniew niemal odebrał mu rozum i uczynił z niego niewolnika własnych emocji. Powoli opuścił miecz.
– A to jest raj – szepnął mnich.

Z Ewangelii: Gdy Jezus był już blisko Jerozolimy, na widok miasta zapłakał nad nim i rzekł: „O gdybyś i ty poznało w ten dzień to, co służy pokojowi. Ale teraz zostało to zakryte przed twoimi oczami. Bo przyjdą na ciebie dni, gdy twoi nieprzyjaciele otoczą cię wałem, obiegną cię i ścisną zewsząd. Powalą na ziemię ciebie i twoje dzieci z tobą i nie zostawią w tobie kamienia na kamieniu za to, żeś nie rozpoznało czasu twojego nawiedzenia”.

Dzisiaj największą tragedią człowieka nie jest to, że Bóg o nim zapomina, lecz to, że człowiek przestaje dostrzegać Boga, który jest tak blisko. Często jesteśmy tak zajęci sobą, swoimi sprawami i urazami, że nie zauważamy, jak nasze serce ogarniają gniew, nienawiść i pragnienie zemsty. Jezus w dzisiejszej Ewangelii płacze nad Jerozolimą, a mówiąc głębiej – płacze także nad nami. Widzi, jak łatwo gubimy to, co najważniejsze. Jak trudno nam wyciągnąć rękę do zgody, powiedzieć „przepraszam” czy przebaczyć komuś, kto nas zranił.

Jezu uleczyć w nas to, co w nas poranione. Bo tam, gdzie rodzi się miłość, tam zaczyna się prawdziwy pokój.

Friedrich Moritz August Retzsch, „Szach i mat” 1831.

Żródło: https://commons.wikimedia.org


Czytanie I (Ap 5, 1-10)

Czytanie z Apokalipsy Świętego Jana Apostoła

Bóg wręcza Barankowi księgę przeznaczeń

Ja, Jan, ujrzałem na prawej dłoni Zasiadającego na tronie księgę zapisaną wewnątrz i na odwrocie opieczętowaną siedmiu pieczęciami.

I ujrzałem potężnego anioła, obwieszczającego głosem donośnym: «Kto godzien jest otworzyć księgę i złamać jej pieczęcie?» A nie mógł nikt – na niebie ani na ziemi, ani pod ziemią – otworzyć księgi ani na nią patrzeć. A ja bardzo płakałem, że nie znalazł się nikt godny, by księgę otworzyć ani na nią patrzeć.

I mówi do mnie jeden ze Starców: «Przestań płakać! Oto zwyciężył Lew z pokolenia Judy, Odrośl Dawida, tak że otworzy księgę i siedem jej pieczęci».

I ujrzałem między tronem z czterema Istotami żyjącymi a kręgiem Starców stojącego Baranka, jakby zabitego, a miał siedem rogów i siedmioro oczu, którymi jest siedem Duchów Boga wysłanych na całą ziemię. On poszedł i z prawicy Zasiadającego na tronie wziął księgę. A kiedy wziął księgę, cztery Istoty żyjące i dwudziestu czterech Starców upadło przed Barankiem, każdy mając harfę i złote czasze pełne kadzideł, którymi są modlitwy świętych. I taką nową pieśń śpiewają: «Godzien jesteś wziąć księgę i jej pieczęcie otworzyć, bo zostałeś zabity i krwią Twoją nabyłeś dla Boga ludzi z każdego pokolenia, języka, ludu i narodu, i uczyniłeś ich Bogu naszemu królestwem i kapłanami, a będą królować na ziemi».

Ewangelia (Łk 19, 41-44)

Słowa Ewangelii według Świętego Łukasza

Zapowiedź zburzenia Jerozolimy

Gdy Jezus był już blisko Jerozolimy, na widok miasta zapłakał nad nim i rzekł: «O gdybyś i ty poznało w ten dzień to, co służy pokojowi! Ale teraz zostało to zakryte przed twoimi oczami.

Bo przyjdą na ciebie dni, gdy twoi nieprzyjaciele otoczą cię wałem, oblegną cię i ścisną zewsząd. Powalą na ziemię ciebie i twoje dzieci z tobą, a nie zostawią w tobie kamienia na kamieniu za to, żeś nie rozpoznało czasu twojego nawiedzenia».