SPOTKANIE ZE SŁOWEM – 319/365 – KAŻDY MA SWÓJ TALENT – (Mt 25,14-30)
Przypowieść o talentach
Ewangelia (Mt 25, 14-30)
Pewnego dnia nauczyciel spotkał swojego dawnego ucznia, dziś mężczyznę.
– Pamiętam, że miałeś wielki talent do malowania. Dlaczego przestałeś?
– Zawsze myślałem, że mam jeszcze czas. Najpierw praca, obowiązki, rodzina… A potem zabrakło mi chęci.
Nauczyciel wyjął z teczki jego stary rysunek.
– Pamiętasz ten obrazek? Napisałeś na nim: „Kiedy dorosnę, będę malował, żeby dawać ludziom radość”.
Mężczyzna spuścił głowę.
– Czy nie jest już za późno? – zapytał.
– Na malowanie nie. Ale pomyśl, ilu ludzi mogłeś przez te lata obdarować swoim talentem.
Marek zamilkł. Następnego dnia kupił farby.
Jezus opowiedział swoim uczniom tę przypowieść: „Pewien człowiek, mając się udać w podróż, przywołał swoje sługi i przekazał im swój majątek. Jednemu dał pięć talentów, drugiemu dwa, trzeciemu jeden, każdemu według jego zdolności, i odjechał… Po dłuższym czasie powrócił pan owych sług i zaczął rozliczać się z nimi. Wówczas przyszedł ten, który otrzymał pięć talentów. Przyniósł drugie pięć i rzekł: "Panie, przekazałeś mi pięć talentów, oto drugie pięć talentów zyskałem". Rzekł mu pan: "Dobrze, sługo dobry i wierny. Byłeś wierny w niewielu rzeczach, nad wieloma cię postawię: wejdź do radości twego pana". Przyszedł również i ten, który otrzymał dwa talenty, mówiąc: "Panie, przekazałeś mi dwa talenty, oto drugie dwa talenty zyskałem". Rzekł mu pan: "Dobrze, sługo dobry i wierny. Byłeś wierny w niewielu rzeczach, nad wieloma cię postawię; wejdź do radości twego pana". Przyszedł i ten, który otrzymał jeden talent, i rzekł: "Panie, wiedziałem, żeś jest człowiek twardy: chcesz żąć tam, gdzie nie posiałeś, i zbierać tam, gdzieś nie rozsypał. Bojąc się więc, poszedłem i ukryłem twój talent w ziemi. Oto masz swoją własność". Odrzekł mu pan jego: "Sługo zły i gnuśny! Wiedziałeś, że chcę żąć tam, gdzie nie posiałem, i zbierać tam, gdziem nie rozsypał… Dlatego odbierzcie mu ten talent zaś, kto nie ma, zabiorą nawet to, co ma. , a dajcie temu, który ma dziesięć talentów… A sługę nieużytecznego wyrzućcie na zewnątrz w ciemności; tam będzie płacz i zgrzytanie zębów”.
Każdy z nas otrzymał od Boga talent. Nieraz go zaniedbaliśmy i nigdy nie pozwoliliśmy mu rozkwitnąć. Odkładaliśmy marzenia na później, tłumacząc się brakiem czasu, odwagi czy możliwości. Jezus w przypowieści o talentach przypomina nam, że nie liczy się to, ile otrzymaliśmy, ale co zrobiliśmy z tym darem. Bóg nie oczekuje, że wszyscy będziemy wielcy i doskonali. Pragnie jedynie, abyśmy nie zakopywali tego, co w nas zasiał.
Nie zakopujmy swoich talentów. Życie jest zbyt krótkie, aby zmarnować dobro, które możemy dać innym.
Panie, pomóż mi rozwijać otrzymane talenty i nie pozwól, bym zmarnował dobro, które we mnie zasiałeś.
Andrei Mironov – „Przypowieść o talentach” (2013).
Żródło: https://commons.wikimedia.org/
Słowa Ewangelii według Świętego Mateusza
Przypowieść o talentach
Jezus opowiedział swoim uczniom następującą przypowieść:
«Podobnie jest z królestwem niebieskim jak z pewnym człowiekiem, który mając się udać w podróż, przywołał swoje sługi i przekazał im swój majątek. Jednemu dał pięć talentów, drugiemu dwa, trzeciemu jeden, każdemu według jego zdolności, i odjechał. Zaraz ten, który otrzymał pięć talentów, poszedł, puścił je w obieg i zyskał drugie pięć. Tak samo i ten, który dwa otrzymał; on również zyskał drugie dwa. Ten zaś, który otrzymał jeden, poszedł i, rozkopawszy ziemię, ukrył pieniądze swego pana.
Po dłuższym czasie powrócił pan owych sług i zaczął rozliczać się z nimi.
Wówczas przyszedł ten, który otrzymał pięć talentów. Przyniósł drugie pięć i rzekł: „Panie, przekazałeś mi pięć talentów, oto drugie pięć talentów zyskałem”. Rzekł mu pan: „Dobrze, sługo dobry i wierny! Byłeś wierny w rzeczach niewielu, nad wieloma cię postawię: wejdź do radości twego pana!”
Przyszedł również i ten, który otrzymał dwa talenty, mówiąc: „Panie, przekazałeś mi dwa talenty, oto drugie dwa talenty zyskałem”. Rzekł mu pan: „Dobrze, sługo dobry i wierny! Byłeś wierny w rzeczach niewielu, nad wieloma cię postawię: wejdź do radości twego pana!”
Przyszedł i ten, który otrzymał jeden talent, i rzekł: „Panie, wiedziałem, że jesteś człowiekiem twardym: żniesz tam, gdzie nie posiałeś, i zbierasz tam, gdzie nie rozsypałeś. Bojąc się więc, poszedłem i ukryłem twój talent w ziemi. Oto masz swoją własność!” Odrzekł mu pan jego: „Sługo zły i gnuśny! Wiedziałeś, że żnę tam, gdzie nie posiałem, i zbieram tam, gdzie nie rozsypałem. Powinieneś więc był oddać moje pieniądze bankierom, a ja po powrocie byłbym z zyskiem odebrał swoją własność. Dlatego odbierzcie mu ten talent, a dajcie temu, który ma dziesięć talentów. Każdemu bowiem, kto ma, będzie dodane, tak że nadmiar mieć będzie. Temu zaś, kto nie ma, zabiorą nawet to, co ma. A sługę nieużytecznego wyrzućcie na zewnątrz – w ciemności! Tam będzie płacz i zgrzytanie zębów”».
