„Co możesz zrobić, aby promować pokój na świecie? Idź do domu i kochaj swoją rodzinę” - Matka Teresa
niedziela, 22 listopada 2026 Cecylii, Wszemily, Stefana

Czy rząd KO i satelitów propaguje komunizm, czcząc podporządkowanych NKWD, komunistycznej Rosji i Stalinowi Dąbrowszczaków?

Na podstawie artykułu 256 Kodeksu karnego za publiczne propagowanie ustroju komunistycznego można zostać ukaranym karą do 3 lat.

Czy rząd KO i satelitów propaguje komunizm, czcząc podporządkowanych NKWD, komunistycznej Rosji i Stalinowi Dąbrowszczaków?


Poseł Korony Brauna co w 1991 startował z KLD Tuska,

czytaj więcej >>

Na podstawie artykułu 256 Kodeksu karnego za publiczne propagowanie ustroju komunistycznego można zostać ukaranym karą do 3 lat.

 
Na stronie Instytutu Pamięci Narodowej w 2017 roku ukazała się „Opinia Instytutu Pamięci Narodowej względem »Dąbrowszczaków«”. Zgodnie z tą opinią „w ocenie Instytutu Pamięci Narodowej – Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu […] „Dąbrowszczacy” w czasie wojny domowej w Hiszpanii (1936–1939) walczyli o budowę państwa stalinowskiego. Z ich szeregów wywodzili się aktywiści komunistyczni (m.in. Bolesław Mołojec, Eugeniusz Szyr, Karol Świerczewski) działający na szkodę polskiej niepodległości i demokracji. Żadne argumenty relatywizujące ich działalność (np. że nie wszyscy byli komunistami) nie zmienią faktu, że jako grupa służyli zbrodniczej ideologii komunistycznej”.

 
Ze strony IPN można się dowiedzieć, że „Dąbrowszczacy” to „pojęcie odnoszące się do komunistów i innych ochotników (przede wszystkim narodowości polskiej) – członków XIII Brygady Międzynarodowej im. Jarosława Dąbrowskiego w czasie wojny domowej i sowieckiej interwencji w Hiszpanii w latach 1936–1939. Pojęcie to niekiedy rozszerzane jest także na innych uczestników wojny w Hiszpanii narodowości polskiej. Byli realizatorami polityki stalinowskiej na Półwyspie Iberyjskim”.

 
IPN informuje, że polskojęzyczni „komuniści byli rozproszeni po brygadach różnych narodowości. Należeli m.in. do ściśle współpracującego z wywiadem sowieckim pionu politycznego – pełnili m.in. funkcje komisarzy politycznych, tworzonych przy poszczególnych jednostkach wojskowych według wzorców stalinowskich. […] Większość z nich dążyła do budowy w Hiszpanii państwa stalinowskiego. Rzeczpospolita Polska pozbawiła ich obywatelstwa polskiego”.

 
Czytając informacje na stronie IPN, można się dowiedzieć, że podczas II wojny światowej „Dąbrowszczacy” zwani „Hiszpanami” „stali się zapleczem kadrowym dla powstających w centralnej Polsce oddziałów komunistycznej Gwardii Ludowej PPR. Jej pierwszym dowódcą był „hiszpan”, przeszkolony w ZSRS dywersant Bolesław Mołojec – jeden z dowódców Brygady im. Dąbrowskiego w 1938 roku. Jako „dąbrowszczacy” stali się częścią propagandowego mitu w okresie PRL, głoszącego, iż komuniści w różnych krajach świata walczyli o wyzwolenie „narodowe i społeczne”, przy pełnym przemilczeniu ich dążeń do rozszerzenia systemu stalinowskiego i zasięgu totalitarnego ZSRS na inne kraje Europy”.

Kompendium wiedzy o obrazie Matki Boskiej Częstochowskiej

czytaj więcej >>

 
Znany historyk Piotr Zychowicz w swoim wpisie na Facebooku przypomniał, że „Brygady Międzynarodowe były tworzone i kontrolowane przez sowieckie służby specjalne. Te same służby, które potem mordowały polskich oficerów w Katyniu. Celem walki Brygad była bolszewizacja Hiszpanii, wprowadzenie w tym kraju ludobójczego systemu totalitarnego. Czerwoni dopuścili się w Hiszpanii straszliwych zbrodni. Polacy, którzy służyli w tych formacjach, byli zdrajcami. Wielu z nich później wdrażało władzę sowiecką w Polsce po 1945 roku. Tworząc, na zlecenie Moskwy system zbrodni i terroru. Tym razem wymierzony przeciwko własnym rodakom”.

 
Z Wikipedii można się dowiedzieć, że Brygady Międzynarodowe liczyły 35.000 komunistycznych bandytów (z 54 nacji, w tym 5000 polskojęzycznych komunistów) służących w 6 brygadach. Siały one komunistyczny terror od 1939 roku do 1939 roku w czasie wojny domowej w Hiszpanii.

 
Według Wikipedii Brygady Międzynarodowe zostały utworzone przez podporządkowany komunistycznej Rosji i Stalinowi „Komintern, w odpowiedzi na apel Komunistycznej Partii Hiszpanii i znajdowały się pod nadzorem radzieckiego INO NKWD”. W skład Brygad Międzynarodowych weszli jawnie podporządkowani komunistycznej Rosji i Stalinowi komuniści oraz służący interesom komunistycznej Rosji i Stalina „socjaliści, anarchiści, republikanie i antyfaszyści z całego świata. Rekrutowani przez Komintern”.

 

Z Wikipedii można się dowiedzieć, że „baza Brygad Międzynarodowych w Albacete była nadzorowana przez zarząd polityczny Kominternu i kontrolowana logistycznie przez komitet sformowany z obserwowanych przez NKWD [...]. Szkoleniem żołnierzy zajmowała się tajna misja wojskowa ZSRR, złożona […] z 2044 doradców”.

Ideologiczny wirus i terrorystyczne myśli. Czy Europejczycy staną się ofiarami

czytaj więcej >>

 

Z artykułu „Zagraniczni najemnicy Stalina. Niewygodna prawda o wojnie w Hiszpanii” autorstwa Wojciecha Muszyńskiego, opublikowanego na stronie „Do Rzeczy” można się dowiedzieć, że hiszpańscy komuniści za pomoc komunistycznej Rosji i Stalina zapłacili 510 tonami złota.

 
Według Wojciecha Muszyńskiego Rosja komunistyczna dostarczała komunistycznym władzom Hiszpanii „kadrę i broń, rolę mięsa armatniego przewidziano zaś dla Hiszpanów i cudzoziemskich ochotników, którzy zdążali do Hiszpanii zwabieni propagandą Kominternu. [...]. Werbunek ochotników prowadziły struktury partii komunistycznych, które zaopatrywały zgłaszających się w bilety, pieniądze, a w razie konieczności także fałszywe dokumenty. Przybywający do Hiszpanii byli kierowani do koszar w Albacete, gdzie formowano Brygady Międzynarodowe. Nie wszyscy byli komunistami, choć ci zdecydowanie przeważali, stanowiąc około 60–80 proc. stanu brygad. Reszta to lewicowcy i socjaliści różnego autoramentu, poszukiwacze przygód i awanturnicy, najemnicy i przestępcy oraz bezrobotni, zachęceni przez werbowników mirażem żołdu i posiłku do syta. Wśród „brigadistas” najliczniejsi byli Francuzi – 10 tys., Niemcy – około 5 tys., liczbę Żydów z całego świata szacuje się na 7 tys. (czyli około 20 proc. ogółu ochotników). Oprócz tego było 2,5 tys. Polaków, od kilkuset do 2 tys. Brytyjczyków, Amerykanów, Włochów i in”.

 
Z artykułu Wojciecha Muszyńskiego można się dowiedzieć, bandyci z Brygad Międzynarodowych byli trzymani „w żelaznej dyscyplinie nie różniącej się od zwykłego terroru, byli intensywnie indoktrynowani propagandą komunistyczną i dowodzeni z reguły przez sowieckich oficerów. Nie liczono się z życiem podkomendnych i nie zwracano uwagi na straty: ważne było tylko wykonanie zadania”.

 


Jak można się dowiedzieć z artykułu Wojciecha Muszyńskiego, komunistyczne dowództwo rzucało bandytów z Brygad Międzynarodowych „na najtrudniejsze odcinki frontu, a braki w wyszkoleniu rekompensowały zapał i poświęcenie ich członków”, kończyło się to zazwyczaj ogromnymi stratami w szeregach Brygad Międzynarodowych.

 

Zdaniem Muszyńskiego „część XIII Brygady, w tym Polacy, uczestniczyła w masakrze w klasztorze Santa María de la Cabeza, enklawie, która przez dziewięć miesięcy broniła się otoczona przez wojska czerwonych. Po generalnym szturmie 1 maja 1937 r. klasztor zdobyto, a jego obrońców wymordowano. Tego rodzaju zbrodnie były na porządku dziennym, a przykład szedł z góry. Karol Świerczewski jako dowódca XV Brygady zasłynął z własnoręcznego rozstrzeliwania wziętych do niewoli oficerów narodowych – co ciekawe, zjednało mu to sympatię ochotników amerykańskich, którzy obserwując egzekucję, uznali go za „równego chłopa”. „Brigadistas” odpoczywający na tyłach byli wykorzystywani do okrutnych pacyfikacji regionów wiejskich, gdzie chłopi buntowali się przeciwko samowoli czerwonych komisarzy lub manifestowali religijność. Odpowiedzią były masowe egzekucje, do których wyznaczano członków brygad jako najbardziej pewnych ideologicznie”. Ofiarą zbrodni padali też ci komunistyczni bandyci, którzy padli ofiarą swoich komunistycznych dowódców, którzy uznali ich za mało komunistycznych”.

 

Według Wojciecha Muszyńskiego „ogółem przez Brygady Międzynarodowe przewinęło się około 31–35 tys. ochotników 54 narodowości. Nieco ponad 5 tys. było obywatelami polskimi. Pod względem etnicznym wśród ochotników z Polski przeważali Żydzi (45 proc.), na drugim miejscu byli Polacy (w większości bezrobotni emigranci z Francji), dalej Ukraińcy i Białorusini. Najwięcej przybyszów z Polski walczyło w I Batalionie XIII Brygady im. Jarosława Dąbrowskiego. Na ich sztandarze, obok hasła: „Za naszą i waszą wolność”, znajdował się napis: „Za Polską Socjalistyczną Republikę Rad”. Jednostka ta tylko z nazwy miała polski charakter, Polacy byli w mniejszości wobec Węgrów, Francuzów, Belgów, Żydów i Ukraińców”.

 
Z tekstu Wojciecha Muszyńskiego można się dowiedzieć, że „przez szeregi »polskiej« brygady przeszło wielu późniejszych komunistycznych notabli, np. Eugeniusz (Gerszon) Szyr – wicepremier PRL, Grzegorz Korczyński – organizator aparatu bezpieczeństwa, Juliusz Hibner – dowódca Korpusu Bezpieczeństwa Wewnętrznego, czy Wacław Komar – szef Zarządu II Sztabu Generalnego LWP. Brygady Międzynarodowe były miejscem, gdzie sowiecki wywiad masowo rekrutował swoich przeszłych agentów”.

 
Tego, jak przedstawiciele reządu KO i spółki oddali hołd komunistom z Brygad Międzynarodowych można się dowiedzieć ze strony Związku Kombatantów Rzeczypospolitej Polskiej i Byłych Więźniów Politycznych (to nowa nazwa ZBoWiD z czasów PRL) z notki „Upamiętnienie Dąbrowszczaków”.

 
W uroczystości ku czci komunistów wzięli udział „podsekretarz stanu w Ministerstwie Obrony Narodowej, minister Stanisław Wziątek [z ZSMP, PZPR, SLD, Nowej Lewicy], zastępca szefa Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych, Michał Syska [SLD,Wiosna Biedronia, publicysta Gazety Wyborczej], wiceprezes ZG ZKRPiBWP Krzysztof Rinas [SLD, Nowa Lewica], sekretarz generalna ZG ZKRPiBWP Elżbieta Sadzyńska, prezes ZG Związku Inwalidów Wojennych RP Elżbieta Kazubska. Przedstawiciel Straży Marszałkowskiej złożył wieniec w imieniu Marszałka Sejmu RP Włodzimierza Czarzastego”.

 
Według relacji ZKRPiBWP (eks ZBoWiD) wśród uczestników uroczystości ku czci Dąbrowszczaków byli „przedstawiciele Związku Żołnierzy Wojska Polskiego, ZIW RP [...]. Uroczystości towarzyszyła wojskowa asysta honorowa”.

 
Zacytowany w relacji ZKRPiBWP (eks ZBoWiD) wiceprezes ZG ZKRPiBWP Krzysztof Rinas [SLD, Nowa Lewica] stwierdził, że Dąbrowszczacy „walczyli w obronie demokratycznej Hiszpanii, za wolność Waszą i Naszą”.

 
Cytowany w relacji ZKRPiBWP (eks ZBoWiD) zastępca szefa Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych, Michał Syska [SLD, Wiosna Biedronia, publicysta Gazety Wyborczej] stwierdził, że Dąbrowszczacy „stanęli w obronie demokratycznej Hiszpanii. Dzieliło ich wiele rzeczy: przynależność partyjna, organizacyjna, pochodzenie społeczne, życiorysy. Ale połączyła ich wiara w podstawowe wartości: sprawiedliwość społeczną, wolność i demokrację. I byli gotowi poświęcić tym wartościom najwyższą cenę”.

 
W relacji ZKRPiBWP (eks ZBoWiD) zacytowany został też przedstawiciel Stowarzyszenia Ochotnicy Wolności Roman Kurkiewicz, który stwierdził, że walka Brygad Międzynarodowych i Dąbrowszczaków „w swym rdzeniu ideowym była bitwą o prawdziwie lepszy i bardziej sprawiedliwy świat dla kolejnych pokoleń. Chylimy zatem głowy przed ich odwagą i determinacją, które kazały naszym dziś przywoływanym bohaterom i bohaterkom wziąć broń do ręki i złożyć w walce swoje życie, zdrowie, wolność. Wznosimy pięści, bo echa tamtego gniewu nie są i nam dzisiaj obce”.

 

ZKRPiBWP (eks ZBoWiD) w swej relacji informuje, że „tegoroczna uroczystość [ku czci Dąbrowszczaków] była pierwszą po 1989 r., w której wziął udział przedstawiciel rządu i której towarzyszyła wojskowa asysta honorowa. Po uroczystości na Cmentarzu Wojskowym, w Sejmie RP odbyło się spotkanie poświęcone Dąbrowszczakom. Wydarzenie zostało otwarte przez szefa Kancelarii Sejmu, Marka Siwca, a list do uczestników rocznicowego spotkania wystosował Marszałek Sejmu RP, Włodzimierz Czarzasty, podkreślając w nim: Dąbrowszczacy pozostają ważną częścią historii Polski i międzynarodowego dziedzictwa”.

 

Na spotkaniu w Sejmie promowane były dwie pozycje o Dąbrowszczakach. Aleksandry Lipczak „„Bezgraniczne. Antyfaszystki z Polski na wojnie domowej w Hiszpanii” wydanej nakładem wydawnictwa Karakter oraz „„Mieliśmy w sobie płomień. Polscy ochotnicy w hiszpańskiej wojnie domowej” wydanej nakładem wydawnictwa Czarne” autorstwa Jeremiego Galdameza Muñoza.

 


Z Google AI można się dowiedzieć, że „pamięć o Brygadach Międzynarodowych jest w Rosji [Putina] pielęgnowana, choć nie stanowi głównego nurtu państwowej polityki historycznej. Oficjalna narracja skupia się przede wszystkim na udziale samych obywateli ZSRR (doradców, pilotów i czołgistów), natomiast zagraniczne formacje ochotnicze są upamiętniane głównie przez instytucje naukowe, muzea oraz środowiska lewicowe”.

 
Jan Bodakowski