Ewangelia (Mt 25, 1-13)
Pewnego ranka Roztropność spotkała Lekkomyślność na rozstaju dróg.
– Dokąd idziesz? – zapytała.
– Tam, gdzie jest najłatwiej i najprzyjemniej! Nie zamierzam tracić czasu na zastanawianie się – odpowiedziała Lekkomyślność.
– A jeśli droga okaże się niebezpieczna?
– Jakoś to będzie!
Roztropność wybrała spokojną ścieżkę, a Lekkomyślność pobiegła na skróty. Wieczorem pierwsza dotarła do celu. Druga wciąż błąkała się po bezdrożach.
– Dlaczego nie jesteś już tak radosna? – zapytała Roztropność.
– Bo pomyliłam szybkość z mądrością – odpowiedziała Lekkomyślność
Tak często wybieramy drogę na skróty. Wydaje się, że będzie szybciej
Jezus opowiedział swoim uczniom tę przypowieść: „Królestwo niebieskie podobne będzie do dziesięciu panien, które wzięły swoje lampy i wyszły na spotkanie oblubieńca. Pięć z nich było nierozsądnych, a pięć roztropnych. Nierozsądne wzięły lampy, ale nie wzięły z sobą oliwy. Roztropne zaś razem z lampami zabrały również oliwę w naczyniach. Gdy się oblubieniec opóźniał, zmorzone snem wszystkie zasnęły. Lecz o północy rozległo się wołanie: "Oblubieniec idzie, wyjdźcie mu na spotkanie". Wtedy powstały wszystkie owe panny i opatrzyły swe lampy. A nierozsądne rzekły do roztropnych: "Użyczcie nam swej oliwy, bo nasze lampy gasną". Odpowiedziały roztropne: "Mogłoby i nam, i wam nie wystarczyć. Idźcie raczej do sprzedających i kupcie sobie". Gdy one szły kupić, nadszedł oblubieniec. Te, które były gotowe, weszły z nim na ucztę weselną i drzwi zamknięto. W końcu nadchodzą i pozostałe panny, prosząc: "Panie, panie, otwórz nam". Lecz on odpowiedział: "Zaprawdę powiadam wam, nie znam was". Czuwajcie więc, bo nie znacie dnia ani godziny”.
Tak często wybieramy drogę na skróty. Wydaje nam się, że będzie szybciej, łatwiej i wygodniej. Odkładamy na później modlitwę, pojednanie, dobro, czas dla Boga i drugiego człowieka. Myślimy, że jeszcze zdążymy. Tymczasem życie nie zawsze daje nam drugą szansę. Oliwy do lampy nie można pożyczyć w ostatniej chwili. Wiary, miłości i dobra nie da się zgromadzić na zapas. Trzeba o nie troszczyć się każdego dnia. Bo kiedy przyjdzie Oblubieniec, najważniejsze będzie nie to, ile mieliśmy czasu, ale czy nasze serca były gotowe.
Panie, napełnij moje serce oliwą wiary i nie pozwól mi zagubić Ciebie
John Melhuish Strudwick – „Dziesięć dziewic” (1884). Źródło: victorianweb-org.translate
Słowa Ewangelii według Świętego Mateusza
Ewangelia (Mt 25, 1-13)
Przypowieść o dziesięciu pannach
Słowa Ewangelii według Świętego Mateusza
Jezus opowiedział swoim uczniom tę przypowieść:
«Podobne będzie królestwo niebieskie do dziesięciu panien, które wzięły swoje lampy i wyszły na spotkanie pana młodego. Pięć z nich było nierozsądnych, a pięć roztropnych. Nierozsądne wzięły lampy, ale nie wzięły z sobą oliwy. Roztropne zaś razem z lampami zabrały również oliwę w swoich naczyniach. Gdy się pan młody opóźniał, senność ogarnęła wszystkie i posnęły.
Lecz o północy rozległo się wołanie: „Oto pan młody idzie, wyjdźcie mu na spotkanie!” Wtedy powstały wszystkie owe panny i opatrzyły swe lampy. A nierozsądne rzekły do roztropnych: „Użyczcie nam swej oliwy, bo nasze lampy gasną”. Odpowiedziały roztropne: „Mogłoby i nam, i wam nie wystarczyć. Idźcie raczej do sprzedających i kupcie sobie”.
Gdy one szły kupić, nadszedł pan młody. Te, które były gotowe, weszły z nim na ucztę weselną, i drzwi zamknięto. Nadchodzą w końcu i pozostałe panny, prosząc: „Panie, panie, otwórz nam!” Lecz on odpowiedział: „Zaprawdę, powiadam wam, nie znam was”.
Czuwajcie więc, bo nie znacie dnia ani godziny».